Het Hollands Kustpad (6)

We hebben het vandaag wat rustiger aan gedaan, met een late start en maar ... 26 km, naar Bakkum. De benen waren nog behoorlijk stijf en pijnlijk na de lange tocht van gisteren. Via het verrassende dorpje Oud-Velsen stonden we ineens voor het Noordzeekanaal. Het kanaal werd in de 19e eeuw gegraven. Een deel van Velsen is daarvoor opgeofferd. Er was toen grote sociale ongelijkheid. De Amsterdamse bourgeoisie had in deze streek grote buitenverblijven, terwijl de lokale bevolking geen cent te makken had. De rijke mensen hadden uiteraard belang bij het kanaal dat in 1876 in gebruik werd genomen. Conny Braam beschrijft in haar historische roman 'De woede van Abraham' heel beeldend en gepassioneerd over deze periode: Een boek om aan te bevelen! Een pontje bracht ons nu naar de overkant, naar Velsen-Noord. Langs de Corus fabrieken (vroeger Hoogovens) en via Wijk aan Zee kwamen we opnieuw in een uitgestrekt duinreservaat terecht: 10 km zonder een huis tegen te komen, en ook maar heel weinig mensen. We voelden ons soms in het buitenland...

Herenhuis Driehuis

Oud-Velsen

Noordzeekanaal

Noord-Kennemerduinen Nationaal Park

Het Hollands Kustpad (5)

Vandaag ging de tocht eerst 13 km door de (Amsterdamse) Waterleidingduinen, dat werden er heel wat meer omdat we gelijk al een paar kilometer de verkeerde kant opliepen. We misten wel vaker een afslaand schelpen- of zandpaadje. Bijzonder was dat we bijna niet door 'de bewoonde wereld' kwamen. Zandvoort lieten we letterlijk links liggen en bij Overveen namen de short-cut waardoor Haarlem rechts bleef. En daarna bij Bloemendaal opnieuw een onwaarschijnlijk mooi natuurgebied: het Zuid Kennemerland Nationaal Park. Het Vogelmeer doet zijn naam eer aan met de vele watervogels. En toen we weer eens verkeerd liepen stonden we oog in oog de grote met grote bruine grazers (Schotse hooglanders). In Santpoort-Noord eindigde de dag, vermoeid. De 33 km waren wel 40 geworden, zeker als we de wandeling in Haarlem vanaf het station naar hotel nog meetelden. Oef.

Amsterdamse Waterleidingsduinen

Uitkijkpost Vogelmeer

Vogelmeer

Schotse Hooglanders

Het Hollands Kustpad (4)

Een budgethotel in Haarlem is dit weekend onze uitvalbasis voor het kustpad. We hebben het plan om deze week het pad uit te lopen. Woensdag hebben we een kort dagje, omdat we dan van het eindpunt Den Helder naar Gouda gaan en 's avonds het vliegtuig pakken naar Genève. Dus bedachten we om vrijdag na ons werk nog een avondje te stappen. De verwachte regen plensde naar beneden toen we om 6 uur met de bus een uur door de bollenvelden slingerden naar Noordwijk, de plaats waar we vorige keer geëindigd waren. En daarna was en bleef het droog! Zo'n avondwandeling heeft z'n bijzondere kanten: de stilte, honderden konijnen in het duin en de 10 reeën die bij het invallen van de duisternis overstaken/sprongen naar het duinbos. In De Zilk eindigde onze tocht en reden we in het donker terug naar Haarlem, waar we snel in slaap vielen.

bij Noordwijk

vaag avondzonnetje in de Noordwijkse duinen

strand met op de achtergrond Hoogovens bij IJmuiden

Het Hollands Kustpad (3)

Via het Haagse Bos wandelden we deze eerste Pinksterdag langs het Huis ten Bosch, de residentie van Koningin Beatrix. Het ligt slechts op 15-20 minuten lopen van het Centraal Station. Via Duindigt en Clingendael liepen we vervolgens de stad uit en kwamen op de Waalsdorpervlakte. In de Tweede Wereldoorlog zijn hier ruim 250 mensen gefusilleerd: verzetsmensen, medewerkers van kranten (veel CPN’ers) of vergeldingen voor aanslagen op Duitse officiers. Op 4 mei vindt elk jaar bij de grote klok de stille tocht plaats. De vogelgeluiden in de duinen zijn dan indrukwekkend tijdens die stilte.
Wij vervolgden ons pad door het prachtige duinlandschap. Interessant was te lezen dat het rivierwater uit de Maas hier naar toe gebracht wordt (2 x 30 km), waar het duinzand fungeert als een filter voor biologische zuivering. De volgende keer drink ik het Haagse water op kantoor met meer aandacht. De wandeling door het duingebied bij Berkheide was heel mooi, soms een beetje zwaar vanwege het mulle zand, en met duinpannetjes om even uit te rusten. Het laatste traject van de 27 km ging via Katwijk naar Noordwijk over verharde paden en was een makkie. We zijn klaar om volgende week in 5 dagen door te stomen naar Den Helder.

Huis ten Bosch, Koningin Beatrix

Grote klok, Waalsdorpervlakte

Mul zand van duinpad

Het Hollands Kustpad (2)

De buienradar voorspelde vanmiddag forse regenbuien, dus gingen we vroeg op stap. Een relatief korte etappe die ons hemelsbreed niet veel verder bracht, maar ons wel een mooi stukje Den Haag liet zien. Via Kijkduin slingerden we eerst 8 km door de duinen naar Scheveningen, de noordelijke badplaats van Den Haag. In de serre van het Kurhaus dronken we koffie met een klassiek muziekje op de achtergrond en uitzicht op een betrokken strand. Daarna ging de route door de Scheveningse Bosjes, dat zoals zoveel andere parken in de dertiger jaren van de vorige eeuw is aangelegd door werklozen tijdens de werkverschaffing. Uiteraard ging de route ook langs monumentale gebouwen zoals het Vredespaleis en over het Binnenhof. Het jaartal 1813 kwam een paar maal ter sprake tijdens onze wandeltocht. In Scheveningen staat een gedenknaald op het strand als herinnering van de terugkeer van prins Willem I na zijn 18-jarige ballingschap. Van 1795 tot 1813/1815 waren we onder de Fransen (vanaf 1804 onder Napoleon). In 1815 werd het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden opgericht en werd Willem I onze eerste koning. In 1830 splitste België zich af en zijn we dus doorgegaan als het Koninkrijk der Nederlanden. Vanuit de KNCV kijk ik uit op Plein 1813. Nu weet ik naar welke historische gebeurtenis dit jaartal verwijst. Overigens zat de buienradar er naast want de zon scheen toen we op Den Haag Centraal Station aankwamen.

Strandjuttersmuseum, Kijkduin

Kurhaus, Scheveningen

Vredespaleis, Den Haag

Beelden, Lange Voorhout, Den Haag

Het Hollands Kustpad (1)

Vandaag zijn we begonnen met het Hollands Kustpad, een lange afstandswandeling van ruim 200 km van Hoek van Holland naar Den Helder. De wandelgids kreeg ik gisteren op mijn verjaardag cadeau en vandaag hebben we dus meteen de wandelschoenen aangetrokken en zijn op pad gegaan. Het eerste stukje ging langs de Nieuwe Waterweg waar de grote containerschepen doorvaren van Noordzee naar Maas. Bij de pier draaiden we het hoekje om en liepen naar het noorden, het strand op. De route ging echter voor een groot deel niet over strand en duinpaden, maar door dorpen zoals ‘s-Gravenzande, Ter Heijde, Monster, Poeldijk en Loosduinen. Een gebied dat Westland genoemd wordt en bekend is van de kassen. Verrassend was het recreatiegebied Ockenburg met veel uitgebloeide rododendrons. Er waren plannen om hier ooit een grote woonwijk aan te leggen, maar door het uitbreken van de tweede wereldoorlog is het daar gelukkig nooit van gekomen. De 22 kilometers vlogen vandaag onder onze voeten voorbij en na een paar duintoppen kwamen we aan in Kijkduin, het minder bekende zuidelijke badplaatsje van Den Haag. En hoewel we aardig gebruind waren in Egypte heeft de zon en zeewind ons weer een ander kleurtje gegeven.

Vertrek Hoek van Holland

Strandhuisjes op het strand bij Hoek van Holland

Kassen in het Westland

Op het strand van Kijkduin, einde van de eerste dag

Snorkelen in de Rode Zee, Hurghada, Egypte

We hebben dit jaar onze vakantie in weekjes geknipt. Een paar weken geleden waren we met Koen en Julia al een lang weekend in Boedapest om daar de oude stad aan de Donau te bekijken. En nu zijn we met een last minute all-inclusive booking in Hurghada, Egypte. De aantrekkelijke prijs, de zongarantie en het lekker uitrusten was ons vooruitzicht en dat klopt helemaal. Het regent hier maar eens in de 3 tot 4 jaar. Temperaturen zijn altijd boven de 30 graden en voor zaterdag is zelfs 41 graden voorspeld. Dat is gelijk ook een risico want je verbrandt ongemerkt. Wij hebben dat aan het inmiddels rode lijf ondervonden.

Snorkelen in de Rode Zee

Gisteren hebben we een snorkeltripje gemaakt. Na een uurtje varen kwamen we in een koraalgebied. Na wat snorkeltips sprongen we van de boot in het heldere blauwe water. Ahmed, onze begeleider, zwom voorop met een zakje kleine visjes als aas en trok daarmee grote scholen vis met zich en ons mee. Duizenden veelkleurige visjes: geel, groen, blauw, rood. Alsof je zelf in een aquarium zwemt. Heel bijzonder. In het koraalrif zitten ook de Morena slangen. Ahmed dook steeds een paar meter naar de diepte en lokte de 1-meter lange beesten met een stuk vis uit hun hol. Ze hapten naar de vis maar ook naar Ahmed. Het zijn geen ongevaarlijk dieren. Ook de groenige Napoleonvis was indrukwekkend. Deze vis kan meer dan 2 meter lang worden en bijna 200 kg zwaar. Na deze eerste kennismaking die een uurtje duurde voeren we een stukje verder naar een ander koraalgebied. Nu mochten we vrij snorkelen en dreven een uurtje rond om de onderwaterwereld te bewonderen. Fascinerend. Ik wist niet dat je ook zelf als een Jacques Cousteau de vissen zo kon bekijken. Het laatste uitstapje was naar het zandstrand van het Giftun eiland, waar we konden zonnen, maar de diehards onder ons (de niet-Russen dus) zetten de snorkels weer op en deden de flippers weer aan de voeten. Het drijven is overigens geen enkel probleem in deze zoute zee. Terug in het hotel konden we in de spiegel zien wat de zon ons gedaan had. Vandaag mijden we de zon maar even, maar vrijdag gaan we nog een keertje dezelfde snorkeltrip maken. Je raakt niet uitgekeken.

Dolfijnen in de Rode Zee

Mijn voorstelling van Hurghada was dat het alleen maar een toeristenoord aan de kust zou zijn, maar er is ook nog een leuke oude stad. Op de billboards is naast het Arabisch en het Engels, Russisch de voertaal. Men zegt dat meer dan 90 percent van de toeristen uit Rusland komt. In ons hotel is dat zeker ook te merken. We blijven hier tot zaterdag en vliegen dan in de avond/nacht terug naar Schiphol. Hoop dat de DVD van onze snorkeltrip dan ook gebracht is. Ik stond gisteravond vergeefs om 10 uur te wachten bij de lobby van het hotel op onze videoman…

Moskee bij zonsondergang, Hurghada