Elfstedenskatetocht (1)

Gisteravond besloten om toch maar niet in Bantega te starten, want hoe kom je daar ooit weer terug? Startplaats werd vanochtend Sneek.

Al snel had ik mijn "stempeltjes" in IJlst en Sloten. Het wegdek was glad en zoefde onder m’n oude skates weg met een lekker windje in de rug.

De Duitse fietsers die ik in IJlst inhaalde, waarschuwden elkaar dat een Schnellläufer onderweg was.

Aquaduct Jeltesloot, Hommerts

In de zuidwesthoek van Friesland kwam de wind uit verschillende hoeken en tussen Stavoren en Hindelopen had ik de wind helemaal tegen. De techniek laat het dan afweten en uiteraard ook de conditie: echt werken dus. Ook het wegdek werkte niet mee. Je moet goed uitkijken wat er op ligt. Bij Oudemirdum en Rijs in een bosrijke omgeving, lagen er veel takjes op de weg die je snelheid plotseling aardig kunnen afremmen. 

Dat gebeurde ook ergens onderweg toen ik nietsvermoedend over het zand reed van het uitrijpad van een weiland. Ik kon me alleen met veel acrobaatwerk staande houden. Even later lag ik wel aan de kant toen mijn skate tussen twee stoeptegels raakte. Je kunt dan maar het beste proberen door te vallen/rollen, en voelde me veilig met de helm op mijn hoofd, en beschermers op knie, elleboog en pols. De heup heeft wel een lelijke schaafwond opgelopen. Ik zag het doorgelekte opgedroogde bloed pas toen ik een paar uur later uitgeskate was.

Na 60 km was het genoeg en deed ik in Hindelopen mijn skates uit. Het stationnetje bleek echter een paar kilometer buiten het stadje te liggen. Eerst nog als een echte kluner met skates in de hand over de klinkers en het houten trapje gelopen (met skates was dat nooit gelukt), maar uiteindelijk na wat aanwijzingen toch maar weer de skates aangedaan. Toen deze man nog iets nariep, lag ik op de stenen. Weer een les geleerd: nooit omkijken als je aan het skaten bent….

Heb me net op de camping als een wielrenner volgestouwd met spaghetti en pizza. De energietank was volgens mij aardig leeg. Nu weer vol. Mijn tentje staat op een boerencamping en daar zal het straks goed slapen zijn. 

Elfstedenskatetocht (0)

En dan toch een keertje de Elfstedentocht schaatsen...sorry skaten?

Als kind had ik me voorgenomen dat als de tocht der tochten gereden zou worden, ik daar bij moest zijn. Toen het in 1985 eindelijk zover was, reden we in de nacht in onze 2CV naar Bolsward en meldde ik me ’s ochtends vanuit een café ziek bij het ziekenhuis waar ik mijn kindergeneeskunde coschap liep. Het was de enige keer dat ik sjoemelde bij een werkgever. Ook het jaar daarop stond ik langs het ijs in Sneek/Dokkum en in 1996 in Stavoren. En nu is het plan om de Elfstedentocht te skaten! Als je googelt dan blijkt IJsclub De Polder uit Bantega een Elfstedenskeelertocht over 225 km te organiseren (www.ijsclubdepolder.nl). Dat gaat mij uiteraard niet in één dag lukken. Het lijkt me ook veel aangenamer om vier dagen op mijn gemak door het Friese landschap te skaten.

Vandaag opgewonden door de mailreply van deze ijsclub met de routebeschrijving van hun tocht. Vrijdag start ik in Bantega!.

Het Hollands Kustpad (8)

Het ontbijt in het Broederschapshuis nuttigden we gisteren met zo'n vijftig 60+ Friezen die aan de Schoorlse fietsvierdaagse meededen. Het was een eenvoudig ontbijt met stapels bruine en witte boterhammen, kaas en vleeswaren, melk, koffie en thee. De botervloot en de potten jam en pindakaas stonden op de vierkante tafels. We werden vrijgesteld van corvee.

Het had 's nachts stevig geregend, en het miezeren hield op toen we om 9 uur vertrokken. In Callantsoog hadden we een overnachting kunnen regelen, dropten daar onderweg de rugzak en wandelden nog een stukje door naar Julianadorp. Grappig te lezen dat dit dorp tot 1909 'Loopuyt' heette. In dat jaar, het geboortejaar van Juliana, deed de kleinzoon van Pieter Loopuyt het verzoek aan het Koninklijk Huis om het buurtschap Julianadorp te noemen. Het verzoek werd ingewilligd. Het dorp is vooral een verzameling van bungalowparken en campings, en een snackbar op een winderige lokatie.

Vandaag sloegen we het ontbijt over en zaten om 7 uur weer in de bus naar Julianadorp om de laatste 13 km te wandelen. De zon was al lekker warm. In het duin zaten honderden konijntjes te eten of ook van de zon te genieten. Een stuk of tien helikopters vlogen westwaards, naar de booreilanden. Een trip die ik ook nog eens maakte toen we een tuberculosepatient op een booreiland hadden, en we daar contactonderzoek moesten uitvoeren. Op de punt van Noord-Holland draaide het Kustpad naar het oosten, langs het Marsdiep. De veerboot naar Texel was ook onderweg. De routebeschrijving vertelde dat we de kuststrook moesten verlaten en na een kilometer waren we bij het NS station, het eindpunt van het Kustpad. Het was kwart over 10. Het einde van een pittige wandeltocht door het mooie duin/kustlandschap van Nederland met verrassende natuur. Het ging letterlijk voor de wind, zeker met windkracht 5, zoals wij een dagje hadden.

Typische Hollands landschap

Julianadorp

Duinlandschap

NS Den Helder, eindpunt Hollands Kustpad

Watertoren Den Helder

Het Hollands Kustpad (7)

We hebben weer een heerlijke wandeldag achter de rug, over hoge duintoppen, door duinbos en over strand, tussen Egmond en Bergen. De wandelsnelheid is niet zo hoog omdat bijna alle 26 km over zand ging. We vertrokken om half 10 en kwamen pas om 6 uur aan, maar hadden uiteraard ook een paar keer een terrasje van een strandtent gepakt op deze zonovergoten dag.
Vannacht slapen we in kamer 37 van Slaaphuis 2 van het Broederschapshuis in Schoorl. Bij inschrijving kregen we twee linnenpakketjes: een laken, een dekbedhoes, een sloop, twee handdoeken en twee washandjes. De kamer is basic, zonder tv, maar met twee bedlampjes en een kleine schrijftafel, douche en toilet. We hebben ook niet meer nodig. Het huis van de Doopsgezinden ligt prachtig in een stil bos.

in de duinen

Nivon huis, Bergen

Broederschapshuis, Schoorl

Het Hollands Kustpad (6)

We hebben het vandaag wat rustiger aan gedaan, met een late start en maar ... 26 km, naar Bakkum. De benen waren nog behoorlijk stijf en pijnlijk na de lange tocht van gisteren. Via het verrassende dorpje Oud-Velsen stonden we ineens voor het Noordzeekanaal. Het kanaal werd in de 19e eeuw gegraven. Een deel van Velsen is daarvoor opgeofferd. Er was toen grote sociale ongelijkheid. De Amsterdamse bourgeoisie had in deze streek grote buitenverblijven, terwijl de lokale bevolking geen cent te makken had. De rijke mensen hadden uiteraard belang bij het kanaal dat in 1876 in gebruik werd genomen. Conny Braam beschrijft in haar historische roman 'De woede van Abraham' heel beeldend en gepassioneerd over deze periode: Een boek om aan te bevelen! Een pontje bracht ons nu naar de overkant, naar Velsen-Noord. Langs de Corus fabrieken (vroeger Hoogovens) en via Wijk aan Zee kwamen we opnieuw in een uitgestrekt duinreservaat terecht: 10 km zonder een huis tegen te komen, en ook maar heel weinig mensen. We voelden ons soms in het buitenland...

Herenhuis Driehuis

Oud-Velsen

Noordzeekanaal

Noord-Kennemerduinen Nationaal Park

Het Hollands Kustpad (5)

Vandaag ging de tocht eerst 13 km door de (Amsterdamse) Waterleidingduinen, dat werden er heel wat meer omdat we gelijk al een paar kilometer de verkeerde kant opliepen. We misten wel vaker een afslaand schelpen- of zandpaadje. Bijzonder was dat we bijna niet door 'de bewoonde wereld' kwamen. Zandvoort lieten we letterlijk links liggen en bij Overveen namen de short-cut waardoor Haarlem rechts bleef. En daarna bij Bloemendaal opnieuw een onwaarschijnlijk mooi natuurgebied: het Zuid Kennemerland Nationaal Park. Het Vogelmeer doet zijn naam eer aan met de vele watervogels. En toen we weer eens verkeerd liepen stonden we oog in oog de grote met grote bruine grazers (Schotse hooglanders). In Santpoort-Noord eindigde de dag, vermoeid. De 33 km waren wel 40 geworden, zeker als we de wandeling in Haarlem vanaf het station naar hotel nog meetelden. Oef.

Amsterdamse Waterleidingsduinen

Uitkijkpost Vogelmeer

Vogelmeer

Schotse Hooglanders

Het Hollands Kustpad (4)

Een budgethotel in Haarlem is dit weekend onze uitvalbasis voor het kustpad. We hebben het plan om deze week het pad uit te lopen. Woensdag hebben we een kort dagje, omdat we dan van het eindpunt Den Helder naar Gouda gaan en 's avonds het vliegtuig pakken naar Genève. Dus bedachten we om vrijdag na ons werk nog een avondje te stappen. De verwachte regen plensde naar beneden toen we om 6 uur met de bus een uur door de bollenvelden slingerden naar Noordwijk, de plaats waar we vorige keer geëindigd waren. En daarna was en bleef het droog! Zo'n avondwandeling heeft z'n bijzondere kanten: de stilte, honderden konijnen in het duin en de 10 reeën die bij het invallen van de duisternis overstaken/sprongen naar het duinbos. In De Zilk eindigde onze tocht en reden we in het donker terug naar Haarlem, waar we snel in slaap vielen.

bij Noordwijk

vaag avondzonnetje in de Noordwijkse duinen

strand met op de achtergrond Hoogovens bij IJmuiden