De Hoge Venen brandt

Vorige week wandelden we nog in de Hoge Venen, in het oosten van België. Een prachtig natuurgebied, maar dit jaar kurkdroog. De vlonders liggen er omdat je in normale omstandigheden niet zomaar over en door het hoogveen kunt lopen. Maar die normale omstandigheden zijn er allang niet meer. Door de aanhoudende hitte en droogte was het hoogveen inmiddels zo uitgedroogd dat het eigenlijk was veranderd in droge turf. Alle seinen stonden op rood voor een grote brand. En die is er nu.

De hei stond al in bloei

De oorzaak is nog niet bekend. Vaak wordt bij natuurbranden gedacht aan een weggegooide brandende sigaret, maar onder zulke omstandigheden kan ook een andere oorzaak voldoende zijn. Een startende auto in de berm of een weggegooid plastic flesje kan al genoeg zijn om droog natuurgebied in de brand te zetten. Wij waren het in ieder geval niet: onze auto stond op de parkeerplaats, we roken niet en laten nooit afval achter.

Het bos was ook kurkdroog

Dat natuurbranden geen losstaand incident zijn, is dit jaar overduidelijk. In grote delen van Europa woeden natuurbranden. Dat het klimaat verandert, mag ook duidelijk zijn. Het aantal hittedagen breekt opnieuw records. Rivieren staan dramatisch laag. Ventilatoren zijn uitverkocht. En natuurgebieden die normaal gesproken vochtig zijn, veranderen in droge, brandbare gebieden. Of we het tij nog volledig kunnen keren, betwijfel ik. Maar dat betekent niet dat we maar niets moeten doen. Alle beetjes helpen.

De Ardennen is ook een prachtig gebied om te fietsen.

Vanmiddag fietste ik m’n rondje langs Vlist, Lopik en Oudewater. Ik verbaas me elke keer weer over de intense stank rond sommige boerderijen en weilanden. In de meeste sloten lijkt nauwelijks nog leven te zitten. We zouden toch eindelijk eens serieus werk moeten maken van maatregelen om de CO₂-uitstoot te beperken. Maar juist daartegen blijft het protest fel. Boeren rijden met hun tractoren de snelweg op om hun ongenoegen te laten blijken. In Lopik hangen de rood-wit-blauwe vlaggen weer op z’n kop. Om moedeloos van te worden.

Hoe kunnen we, terwijl de gevolgen van klimaatverandering steeds zichtbaarder worden, toch zo moeilijk gezamenlijk tot oplossingen komen? We kunnen een schone leefomgeving toch niet ondergeschikt maken aan de economische belangen van een kleine groep? De brand in de Hoge Venen en andere delen in Europa beloven niet veel goeds voor de komende jaren, nu hitte en droogte steeds extremer worden. Het wordt hoog tijd voor daadwerkelijke oplossingen.

Een goede naam voor een 0.0%